Page 106 - ANAESTHESIA_ABSTRACT_BOOK
P. 106

    e-Posters
SESSION 1
       P6
         Η ΧΡΗΣΙΜΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΔΙΑΤΡΑΧΕΙΑΚΗΣ ΕΓΧΥΣΗΣ ΛΙΔΟΚΑΪΝΗΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΕΝΕΡΓΕΙΑ ΞΥΠΝΗΤΗΣ ΔΙΑΣΩΛΗΝΩΣΗΣ ΜΕ ΙΝΟΠΤΙΚΟ ΒΡΟΓΧΟΣΚΟΠΙΟ ΣΕ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΜΕ ΣΤΟΜΑΤΟΓΝΑΘΟΠΡΟΣΩΠΙΚΕΣ ΔΥΣΜΟΡΦΙΕΣ
Γιακουμής Μήτος, Άννα Γκιουλιάβα, Ειρήνη Ζαρζαβά, Μελτέμ Περεντέ, Kseniya Shobat , Φωτεινή Μουλαδένιου, Θεοδώρα Αστέρη
Αναισθησιολογική Κλινική, Γενικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης «Γεώργιος Παπανικολάου», Θεσσαλονίκη Αναισθησιολογική Κλινική, Νοσοκομείο Παπαγεωργίου, Θεσσαλονίκη
    Σκοπός: Οι ασθενείς με στοματογναθοπροσωπικές δυσμορφίες συχνά εμφανίζουν δυσκολίες στη διασωλήνωση και έτσι η ξυπνητή διασωλήνωση με ινοπτικό βρογχοσκόπιο είναι χρήσιμη. Σκοπός μας είναι η διερεύνηση της αποτελεσματικότητας της διατραχειακής έγχυσης λιδοκαΐνης στην επίτευξη ικανοποιητικών συνθηκών διασωλήνωσης σε ασθενείς με στοματογναθοπροσωπικές δυσμορφίες.
Υλικό και Μέθοδος: Στην προοπτική αυτή μελέτη συμμετείχαν ασθενείς με προβλεπόμενο δύσκολο αεραγωγό και δυσχερή κατάποση που θα υποβάλλονταν σε ξυπνητή ινοπτική διασωλήνωση μετά από έγγραφη ενημερωμένη συγκατάθεση. Από τη μελέτη αποκλείονταν ασθενείς με γνωστή υπερευαισθησία στους χρησιμοποιούμενους φαρμακευτικούς παράγοντες. Στους ασθενείς πραγματοποιούνταν διατραχειακή έγχυση 2 ml λιδοκαΐνης 2% και 8 ψεκασμοί του ανώτερου αεραγωγού με εκνέφωμα λιδοκαΐνης 10% . Όλοι οι ασθενείς λάμβαναν ενδοφλέβια διάλυμα δεξμεδετομιδίνης έως την επίτευξη της διασωλήνωσης. Οι συνθήκες διασωλήνωσης αξιολογούνταν από την κατάσταση των φωνητικών χορδών, την εμφάνιση βήχα, την έκφραση του προσώπου του ασθενούς κατά τη βρογχοσκόπηση και την ικανοποίηση του ασθενούς κατά τη μετεγχειρητική επίσκεψη. Καταγράφονταν επίσης τυχόν επεισόδια υποξυγοναιμίας ή αρρυθμίας, η αρτηριακή πίεση, οι σφύξεις, η παλμική οξυμετρία και ο διφασματικός δείκτης (BIS, Medtronic). Η μελέτη πραγματοποιήθηκε με βάση τις αρχές της ορθής κλινικής πρακτικής.
Αποτελέσματα: Δεκαπέντε ασθενείς συμπεριλήφθηκαν στη μελέτη. Όλοι οι ασθενείς διασωληνώθηκαν επιτυχώς, οι 8 μέσω ρινοτραχειακής διασωλήνωσης. Η μέση ηλικία των ασθενών ήταν τα 58±10 έτη και ο μέσος δείκτης μάζα σώματος 25±2 kg/m2.Σύμφωνα με την κατηγοριοποίηση κατά ASA, 4 ασθενείς ορίζονταν ASA II, 9 ASA III και 2 ασθενείς ASA IV. Ικανοποιητικές συνθήκες διασωλήνωσης επιτεύχθηκαν σε 13 (87%) ασθενείς. Κανένας ασθενής δεν παρουσίασε αιμοδυναμική αστάθεια ή αρρυθμία κατά την προετοιμασία ή στη διάρκεια της βρογχοσκόπησης. H μέση τιμή διφασματικού δείκτη τη στιγμή της εισόδου του ινοπτικού μέσω της γλωττίδας ήταν 86±8 και οι σφύξεις 76±12 το λεπτό. Τέλος, η μέση αρτηριακή πίεση αυτή τη χρονική στιγμή ήταν 105±8, ενώ η αρχική τιμή κατά την εισαγωγή στη χειρουργική αίθουσα ήταν 105±14 mmHg.
Συμπεράσματα: Η ινοπτική διασωλήνωση σε ξυπνητό ασθενή επιτρέπει τη διατήρηση της αυτόματης αναπνοής σε ασθενείς με προβλεπόμενο δύσκολο αερισμό ή/και δύσκολη διασωλήνωση. Παρά την ένδειξη της στους αλγορίθμους διαχείρισης αεραγωγού, η ινοπτική διασωλήνωση συχνά δεν προτιμάται. Η ακατάλληλη προετοιμασία και καταστολή του ασθενούς έχει αναγνωριστεί ως παράγοντας αποτυχίας ή μη χρήσης της τεχνικής. Η αναγνώριση της στρατηγικής που επιτυγχάνει τις βέλτιστες συνθήκες διασωλήνωσης εξασφαλίζει την ασφάλεια των ασθενών αλλά και την ικανοποίηση τους. Η διατραχειακή έγχυση λιδοκαΐνης οδηγεί σε μεγάλο ποσοστό επιτυχούς ξυπνητής διασωλήνωσης με ινοπτικό βρογχοσκόπιο.
 106
    























































































   104   105   106   107   108