Page 120 - ANAESTHESIA_ABSTRACT_BOOK
P. 120

    e-Posters
SESSION 1
Σκοπός: Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η παρουσίαση διαχείρισης αεραγωγού θήλεος ασθενούς, 73 ετών, με λίαν ευμεγέθη πολυοζώδη βρογχοκήλη που υπεβλήθη σε θυρεοειδεκτομή.
Παρουσίαση περιστατικού: Η ασθενής από το ατομικό αναμνηστικό ανέφερε υπέρταση υπό αγωγή με ολμεσαρτάνη 20mg per os ημερησίως, επίσης λάμβανε νατριούχο λεβοθυροξίνη 0,1 μg per os, ενώ δεν είχε υποβληθεί στο παρελθόν σε χειρουργική επέμβαση. Από τη φυσική εξέταση της ασθενούς δεν προέκυψαν παθολογικά ευρήματα, πέραν της οπτικά εξαιρετικά ευμεγέθους παραμελημένης εικόνας βρογχοκήλης, την οποία η ασθενής έφερε επί 10 τουλάχιστον έτη και αρνείτο να χειρουργηθεί. Η ασθενής ζύγιζε 91 kg, με ύψος 163 cm και είχε Mallampati I, φυσιολογικό άνοιγμα στόματος, περίμετρο τραχήλου 56cm (!!!), η θυρεοπωγωνική απόσταση ήταν αδύνατο να εκτιμηθεί, η κινητικότητα της ατλαντοϊνιακής άρθρωσης ήταν περιορισμένη κατά την κλίση προς τα εμπρός, ενώ έφερε προσθετική μόνιμη οδοντοστοιχία στην άνω και κάτω γνάθο. Aπό τον παρακλινικό και απεικονιστικό έλεγχο, και συγκεκριμένα από την απλή ακτινογραφία τραχηλικής μοίρας face-profile αναδείχθηκε σημαντική παρεκτόπιση της τραχείας 3-6cm προς τα εμπρός, στα επίπεδα Α4-Θ2). Η εκτίμηση της κινητικότητας των φωνητικών χορδών της ασθενούς από ειδικούς ΩΡΛ ιατρούς κατέστη αδύνατη λόγω απουσίας εύκαμπτου λαρυγγοσκοπίου(;!). Πάραυτα, εκτιμήθηκε ότι ήταν ακέραιη λόγω φυσιολογικής φώνησης. Αποφασίστηκε εισπνευστική εισαγωγή στην αναισθησία με σεβοφλουράνιο 8%, χωρίς χορήγηση μυοχαλαρωτικών ή άλλων αναισθητικών φαρμάκων, πλην αντιέμεσης και γαστροπροστασίας (δεξαμεθαζόνη 8mg και ομεπραζόλη 40mg iv), ενώ πριν ξεκινήσει η εισαγωγή, η ασθενής κατόπιν δοκιμής φάνηκε να αερίζεται φυσιολογικά με προσωπίδα Νο 4. Μετά από δοκιμή από ειδικευόμενο και ειδικευμένο αναισθησιολόγο με λαρυγγοσκόπιο McIntosh No 4 η διασωλήνωση κατέστη δυνατή με χρήση κηρίου και τοποθέτηση ενδοτραχειακού σωλήνα Νο 7 (Cormack II-III). Στη συνέχεια, χορηγήθηκαν βρωμιούχο ροκουρόνιο 100mg, φεντανυλη 3μg/kg iv και ως συμπληρωματική αναλγησία χορηγήθηκαν παρακεταμόλη 1 gr και μορφίνη 4 mg iv, ενώ η διατήρηση της αναισθησίας έγινε με σεβοφλουράνιο 2,5% σε μείγμα Ο2/αέρα 50%. Η χειρουργική επέμβαση διήρκεσε 3 ώρες και 56 λεπτά, και μολονότι ήταν ιδιαίτερα εργώδης και αιμορραγική λόγω εκσεσημασμένης αγγειοβρίθειας του θυρεοειδούς αδένα, η αφύπνιση της ασθενούς ήταν ομαλή χωρίς διαταραχές φώνησης και αναπνοής μετά από χορήγηση sugammadex 400mg iv. H ασθενής είχε μικρή αιμορραγική διάθεση κατά τη μετεγχειρητική πορεία, που παρέτεινε τη νοσοκομειακή παραμονή της από το αναμενόμενο και εξήλθε από το νοσοκομείο κατόπιν εβδομάδος.
Συμπέρασμα: Η εισπνευστική εισαγωγή με σεβοφλουράνιο σε περιπτώσεις προβλεπόμενης δυσκολίας στην εξασφάλιση του αεραγωγού, φαίνεται να αποτελεί μια ασφαλή μέθοδο διασωλήνωσης και κατοχύρωσης της ασφάλειας των ασθενών.
       P20
         ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟΥ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΑΕΡΑΓΩΓΟΥ ΜΕ ΕΚΣΕΣΗΜΑΣΜΕΝΗ ΠΑΡΕΚΤΟΠΙΣΗ ΤΡΑΧΕΙΑΣ ΛΟΓΩ ΕΥΜΕΓΕΘΟΥΣ ΠΑΡΑΜΕΛΗΜΕΝΗΣ ΒΡΟΓΧΟΚΗΛΗΣ Ευθυμία Καλλιοντζή1, Ευτυχία Δημητρίου1, Αικατερίνη Λιώση1, Ευθύμιος Μαυρομμάτης1, Γεωργία Φωτοπούλου1, Ελένη Παπαιωαννου1, Αικατερίνη Λαμπαδαρίου1
1 Αναισθησιολογικό τμήμα ΓΝΑ "ΛΑΪΚΟ", ΑΘΗΝΑ, ΕΛΛΑΔΑ
     120
    

























































































   118   119   120   121   122