Page 155 - ANAESTHESIA_ABSTRACT_BOOK
P. 155

    e-Posters
SESSION 3
       P55
         ΣΥΝΔΥΑΣΜΕΝΗ ΑΝΑΙΣΘΗΣΙΑ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΜΕ ΔΕΞΜΕΔΕΤΟΜΙΔΙΝΗ ΣΕ ΑΣΘΕΝΗ ΜΕ ΓΙΓΑΝΤΙΑΙΑ ΑΕΡΩΔΗ ΚΥΣΤΗ (BULLA) - ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟΥ
Ειρήνη Γρουσουζάκου1, Στυλιανή Μήττα1, Ελένη Τσακυρίδου1, Σουλτάνα Ζέμου1, Γεώργιος Καρράς1, Κωνσταντίνος Κατσανούλας2, Ελένη Κατσίκα3
Αναισθησιολογικό Τμήμα, Γενικού Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης «Ιπποκράτειο», Θεσσαλονίκη 1 ειδικευόμενη/ος,
2 Δντης,
3 Συντονίστρια Δντρια
    Σκοπός: Ως «Γιγαντιαίες» χαρακτηρίζονται οι πνευμονικές αερώδεις κύστεις (bullae) όταν καταλαμβάνουν τμήμα του πνεύμονα μεγαλύτερο του 1/3 αυτού. Η αναισθησιολογική διαχείριση των ασθενών με γιγαντιαίες bullae που υποβάλλονται σε μη καρδιοχειρουργική επέμβαση είναι σπάνια και αποτελεί πρόκληση. Κατά τη γενική αναισθησία με θετικές πιέσεις σε ασθενείς με πνευμονικές αερώδεις κύστεις, συνιστάται ο αποκλεισμός του πάσχοντος πνεύμονα και αποφυγή του N2O καθώς υπάρχει ο κίνδυνος μεγέθυνσης ή ρήξης της κύστης και πρόκλησης πνευμοθώρακα.
Παρουσίαση Περιστατικού: Ασθενής 60 ετών, με όγκο ωοθήκης προγραμματίστηκε για ολική υστερεκτομή. Στην ακτινογραφία θώρακος, βρέθηκε προεγχειρητικά γιγαντιαία bulla στο δεξιό άνω πνευμονικό πεδίο, διαμέτρου 63mm που επιβεβαιώθηκε με αξονική τομογραφία. Από το ιστορικό, ανέφερε non-Hodgkin λέμφωμα και κάπνισμα. Πραγματοποιήθηκε συνδυασμένη αναισθησία (υπαραχνοειδής και επισκληρίδιος) στο Ο3-Ο4 διάστημα. Χορηγήθηκαν ενδορραχιαία υπέρβαρο διάλυμα levobupivacaine 0,5% 16 mg, με προσθήκη fentanyl 20 mcg, επιτυγχάνοντας αισθητικό αποκλεισμό μέχρι το επίπεδο Θ8. Μετά την εγκατάσταση της αναισθησίας ξεκίνησε τιτλοποιημένη, συνεχής χορήγηση δεξμεδετομιδίνης με τιτλοποίηση: 80 μg σε10min, ακολουθούμενη από 0,2-1 μg/kg/h έως την επίτευξη κατάλληλου βάθους (Ramsay score 2-3). Κατά τη διάρκεια της επέμβασης εφαρμόστηκε βασικό monitoring και εκτίμηση του βάθους αναισθησίας. Στο 30ο και 60ο λεπτό μετά την έναρξη της επέμβασης χορηγήθηκαν επισκληρίδια top-ups (5ml ropivacaine 0,75%). Κατά τη 2ωρη διάρκεια του χειρουργείου, η ασθενής παρέμεινε αιμοδυναμικά σταθερή. Στη μετεγχειρητική περίοδο χορηγήθηκε συνεχής επισκληρίδιος αναλγησία με 0.15% ropivacaine και 3mg μορφίνη για 24 ώρες. Καθώς δεν υπήρξαν επιπλοκές, η ασθενής έλαβε εξιτήριο.
Συμπέρασμα: Η απόφασή μας για περιοχική αναισθησία σε συνδυασμό με την επικουρική χρήση δεξδεμετομιδίνης και παρακολούθηση του βάθους αναισθησίας, διατήρησε την αυτόματη αναπνοή της ασθενούς, αποφεύγοντας τους κινδύνους της γενικής αναισθησίας σε ό,τι αφορά στις επιπλοκές από το αναπνευστικό και προήγαγε την ικανοποίηση της ασθενούς.
 155
   






















































































   153   154   155   156   157