Page 160 - ANAESTHESIA_ABSTRACT_BOOK
P. 160

    e-Posters
SESSION 3
Σκοπός: Η καρδιοπνευμονική ανακοπή αποτελεί σπάνιο συμβάν κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Σε αυτές τις περιπτώσεις η περιθανάτια καισαρική τομή, δηλαδή η χειρουργική έξοδος του εμβρύου κατά τη διάρκεια ή αμέσως μετά το μητρικό θάνατο, μπορεί να είναι σωτήρια τόσο για τη μητέρα, όσο και για το έμβρυο. Συνήθως προτείνεται μετά την 23η εβδομάδα κύησης και εντός τεσσάρων λεπτών από την Καρδιοαναπνευστική ανακοπή. Παρουσιάζουμε περιστατικό περιθανάτιας καισαρικής μετά από καρδιοπνευμονική ανακοπή εγκύου, λόγω εκλαμψίας.
Παρουσίαση Περιστατικού: Πεμπτοτόκος 35 ετών, στην 38η εβδομάδα κύησης, χωρίς παρακολούθηση, που προσήλθε με ωδίνες τοκετού και σημεία προεκλαμψίας (ΑΠ: 217/139 mm Hg). Η ασθενής μεταφέρθηκε άμεσα στη χειρουργική αίθουσα για τη διενέργεια καισαρικής τομής. Κατά την εισαγωγή της στην αίθουσα εμφάνισε τονικοκλονικούς σπασμούς και καρδιοαναπνευστική ανακοπή. Διασωληνώθηκε άμεσα, τέθηκε σε πλήρες monitoring και διαπιστώθηκε ασυστολία. Ξεκίνησε καρδιοαναπνευστική αναζωογόνηση/ ΚΑΡΠΑ βάσει πρωτοκόλλου, ενώ οι μαιευτήρες προχώρησαν σε περιθανάτια καισαρική τομή με έξοδο του εμβρύου εντός 3 λεπτών ( APGAR SCORE 8). Χορηγήθηκαν 2,5 mg MgSO4, 30 ml γλυκονικού ασβεστίου 10% καθώς και 200 ml Bicarbonate 8.4%. Τοποθετήθηκε κεντρική φλεβική γραμμή, αρτηριακή γραμμή και ελήφθησαν αέρια αίματος ( pH< 6.80, Hct 23, Lac 13.5, μη μετρήσιμο ΒΕ και μη μετρήσιμα HCO3). Η ασθενής ανέκτησε αυτόματη κυκλοφορία μετά από 15 κύκλους ΚΑΡΠΑ. Μετεγχειρητικά, η ασθενής μεταφέρθηκε στη ΜΕΘ, υπό καταστολή, διασωληνωμένη με αιμοδυναμική αστάθεια υπό ινότροπα και αγγειοσυσπαστικά, με μεταβολική-γαλακτική οξέωση για περαιτέρω νοσηλεία. Δυστυχώς, κατέληξε λίγες μέρες αργότερα, λόγω εκτεταμένου εγκεφαλικού οιδήματος και συνδρόμου πολυοργανικής ανεπάρκειας.
Συμπέρασμα: Η αναισθησιολογική διαχείριση της περιθανάτιας καισαρικής αποτελεί μία εξαιρετικά επείγουσα, απαιτητική και αγχωτική κατάσταση. Λόγω της έλλειψης επαρκών δεδομένων μέχρι και σήμερα, η πραγματοποίησή της στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό στην κλινική κρίση του ιατρικού προσωπικού, ενώ απαιτείται η συνεργασία πολλών ειδικοτήτων. Τα ποσοστά επιβίωσης της μητέρας, αλλά και του εμβρύου βελτιώνονται διαρκώς τα τελευταία χρόνια.
       P60
         CASE REPORT: ΠΕΡΙΘΑΝΑΤΙΑ ΚΑΙΣΑΡΙΚΗ ΤΟΜΗ
Λοϊζος Ρουγγέρης, Βασιλική Γαλαριώτη, Παναγιώτα Γρίβα, Παρασκευή Ματσώτα, Θεοδόσιος Σαραντέας
Β’ Πανεπιστημιακή Κλινική Αναισθησιολογίας, Ιατρική Σχολή ΕΚΠΑ, ΠΓΝ «Αττικόν», Αθήνα
     160
    
























































































   158   159   160   161   162