Page 180 - ANAESTHESIA_ABSTRACT_BOOK
P. 180

    e-Posters
SESSION 4
       P80
         ΑΝΑΙΣΘΗΣΙΟΛΟΓΙΚΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΜΥΑΣΘΕΝΕΙΑ GRAVIS ΣΕ ΧΕΙΡΟΥΡΓΕΙΟ ΣΠΟΝΔΥΛΟΔΕΣΙΑΣ
Παναγιώτου Άννα1, Τριανταφύλλου Κωνσταντίνα2, Μούγκουλη Θεοδώρα2, Ρωμανά Κωνσταντίνα3
1 Επικουρικός ιατρός- Αναισθησιολόγος, Αναισθησιολογικό τμήμα ΓΝΑ Ευαγγελισμός
2 Ειδικεύομενη αναισθησιολογίας, Αναισθησιολογικό τμήμα ΓΝΑ Ευαγγελισμός 3 Συντονίστρια Διευθύντρια, Αναισθησιολογικό τμήμα ΓΝΑ Ευαγγελισμός
    Σκοπός: Η μυασθένεια Gravis είναι μια αυτοάνοση διαταραχή των προσυναπτικών υποδοχέων της ακετυλοχολίνης. Χαρακτηρίζεται από αδυναμία και εύκολη κόπωση, κυρίως των σκελετικών μυών των άκρων καθώς και των αναπνευστικών μυών. Η αναισθησιολογική διαχείριση των ασθενών με μυασθένεια gravis παραμένει ένα φλέγον θέμα για το σύγχρονο αναισθησιολόγο.
Υλικό και μέθοδος: Θήλυ 37 ετών, 47kg, προς χειρουργείο διαδερμικής σπονδυλοδεσίας λόγω κατάγματος Ο2 μετά από πτώση εξ ιδίου ύψους λόγω μυικής αδυναμίας. Ατομικό αναμνηστικό: Mεσογειακή αναιμία, θρόμβωση πυλαίας φλέβας, οστεοπόρωση και διάγνωση μυασθένειας. Χ/α : Xολοκυστεκτομή και σπληνεκτομή σε ηλικία 6 ετών, πλαστικής στήθους σε ηλικία 16 ετών, θυρεοειδεκτομή, θυμεκτομή. Φαρμακευτική αγωγή : Πυριδοστιγμίνη 60mg*6, πρεδνιζολόνη 10mg*1, αζαθειοπρίνη 50mg*2, ριβαροξαμπάν, λεβοθυροξίνη, L-τριιωδοθυρονίνη. Κατά την εισαγωγή της ασθενούς στην αίθουσα εκτός από το βασικό monitoring, ετέθη ουροκαθετήρας, αρτηριακή γραμμή για την παρακολούθηση της ΑΠ, BIS, και έλεγχος του νευρομυικού αποκλεισμού με TOF, καθώς και 2 περιφερικές 18G φλέβες. H εισαγωγή στην αναισθησία έγινε με προποφόλη 120 mg, σεβοφλουράνιο και ροκουρόνιο 20mg, ενώ για τη διατήρηση στην αναισθησία χρησιμοποιήθηκε σεβοφλουράνιο 2% και ρεμιφεντανίλη με στόχο BIS μεταξύ 40-45. Η ασθενής τοποθετήθηκε σε πρηνή θέση. 20’πριν το τέλος της επέμβασης χορηγήθηκαν 2mg μορφίνης, 5min πριν το τέλος της διακόπηκαν η ρεμιφεντανίλη και το σεβοφλουράνιο. Η επέμβαση διήρκησε 4h.Υπό μικρή δόση ρεμιφεντανίλης η ασθενής ανέκτησε επίπεδο επικοινωνίας και επαρκή αναπνευστική λειτουργία (VT:5ml/kg) και αποσωληνώθηκε ομαλά. Η ασθενής μεταφέρθηκε στη ΜΕΘ για μετεγχειρητική παρακολούθηση.
Συμπεράσματα: Το στρες της χειρουργικής επέμβασης και η γενική αναισθησία μπορεί να επιδεινώσουν τα σημεία και τα συμπτώματα της νόσου. Η βαρύτητα της νόσου με τις αντίστοιχες κλίμακες πρέπει να λαμβάνονται υπ’όψιν. Η αναπνευστική ανεπάρκεια λόγω μυικής αδυναμίας είναι ένα μείζον ζήτημα που απαιτεί αυστηρή τιτλοποίηση των φαρμάκων από την πλευρά του αναισθησιολόγου.
 180
    























































































   178   179   180   181   182