Page 191 - ANAESTHESIA_ABSTRACT_BOOK
P. 191

    e-Posters
SESSION 4
       P91
         ΠΕΡΙΟΧΙΚΗ VS ΓΕΝΙΚΗ ΑΝΑΙΣΘΗΣΙΑ ΓΙΑ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΥΠΟ ΚΛΟΠΙΔΟΓΡΕΛΗ ΜΕ ΚΑΤΑΓΜΑΤΑ ΙΣΧΙΟΥ
Αικατερίνη Τσιάκα1, Κωνσταντίνος Σταμούλης1, Δήμητρα Παπασπύρου1, Κωνσταντίνα Κολώνια1, Παναγιώτης Καρακίτσιος2, Θεόφιλος Καραχάλιος2, Ελένη Αρναούτογλου1
1 Αναισθησιολογική κλινική, Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Λάρισας 2 Ορθοπαιδική κλινική, Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Λάρισας
    Σκοπός: Η χειρουργική αντιμετώπιση του κατάγματος ισχίου θα πρέπει να λαμβάνει χώρα σε 24 με 48 ώρες κατά τη νοσηλεία σε ασθενείς που είναι σταθεροί. Η δυσκολία στη διαχείριση ασθενών που λαμβάνουν κλοπιδογρέλη είναι υπαρκτή και έγκειται στον αυξημένο κίνδυνο περιεγχειρητικής αιμορραγίας και υψηλότερου κινδύνου νωτιαίου αιματώματος κατά την περιοχική αναισθησία. Οπότε προκύπτει ένα μόνιμο δίλημμα της καθυστέρησης της χειρουργικής αποκατάστασης του κατάγματος ισχίου με αποδρομή της δράσης των αντιαιμοπεταλιακών ή της άμεσης αποκατάστασης με σκοπό την πρώιμη κινητοποίηση του ασθενή και την μειωμένη θνητότητα. Σκοπός της μελέτης αυτής είναι να διερευνήσει εάν υπάρχει διαφορά μεταξύ χορήγησης γενικής αναισθησίας εντός 48ώρου και χορήγησης περιοχικής αναισθησίας 5 ημέρες μετά τη διακοπή των αντιαιμοπεταλιακών σχετικά με μετεγχειρητικές επιπλοκές, θνησιμότητα και νοσηρότητα.
Υλικό και μέθοδος: Η μελέτη είναι κλινική, προοπτική και τυχαιοποιημένη (clinicaltrials.gov NCT03596060). Περιλαμβάνει ασθενείς ηλικίας ≥65 ετών με κατάγματα του ισχίου και λαμβάνουν κλοπιδογρέλη. Οι ασθενείς χωρίζονται τυχαιοποιημένα σε δύο ομάδες: σε αυτούς που θα γίνεται διακοπή των αντιαιμοπεταλιακών και θα χειρουργούνται με γενική αναισθησία σε 48 ώρες και σε αυτούς που θα γίνεται διακοπή της κλοπιδογρέλης και θα χειρουργούνται με ραχιαία αναισθησία 5 ημέρες μετά τη διακοπή. Γίνεται καταγραφή προεγχειρητικά, διεγχειρητικά και μετεγχειρητικά, δημογραφικών στοιχείων, λειτουργικότητας, γνωστικής κατάστασης, εκτίμησης πόνου, εργαστηριακών παραμέτρων, αναισθησιολογικών παραμέτρων, χειρουργικών παραμέτρων, μετεγχειρητικών επιπλοκών και θνητότητας σε βάθος 1 έτους για κάθε ασθενή.
Αποτελέσματα: Έως τη συγγραφή του παρόντος έχουν ενταχθεί στη μελέτη 85 ασθενείς που πληρούν τα κριτήρια. Παρουσιάζονται τα πρώτα αποτελέσματα σχετικά με την επίπτωση του μετεγχειρητικού delirium, της μετεγχειρητικής γνωστικής και λειτουργικής κατάστασης, των μετεγχειρητικών επιπλοκών, του μετεγχειρητικού άλγους και της θνητότητας στους 6 μήνες και στο 1 έτος.
Συμπεράσματα: Από τα πρώιμα αποτελέσματα της μελέτης δεν προκύπτουν ακόμα ισχυρές, σαφείς διαφοροποιήσεις μεταξύ των δύο ομάδων αν και προοπτικά διαφαίνεται η τάση για την υπεροχή της γενικής αναισθησίας συμβαδίζοντας με την τρέχουσα βιβλιογραφία.
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:
1. Guay J, Parker MJ, Gajendragadkar PR, Kopp S. Anaesthesia for hip fracture surgery in adults (Review). Cochrane Database of Systematic Reviews. 2016; 2. Art. No.: CD000521.
2. Coburn M, Sanders R, Neuman M, Rossaint R and Matot I. We may have improved but we must get better still. The never-ending story of the elderly with fractured neck of femur. Eur J Anaesthesiol. 2017; 34:115–117.
3. American Academy of Orthopaedic Surgeons. Board of Directors. Management of hip fractures in the elderly. Evidence Based clinical practice guideline. September 5, 2014.
 191
   



















































































   189   190   191   192   193