Page 227 - ANAESTHESIA_ABSTRACT_BOOK
P. 227

    e-Posters
SESSION 5
       P127
         ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΤΗΣ ΕΦΑΠΑΞ ΧΟΡΗΓΗΣΗΣ ΕΝΔΟΦΛΕΒΙΟΥ ΜΑΓΝΗΣΙΟΥ ΣΤΟ ΧΡΟΝΟ ΑΠΟΔΙΑΣΩΛΗΝΩΣΗΣ ΚΑΙ ΣΤΗ ΜΕΤΕΓΧΕΙΡΗΤΙΚΗ ΑΝΑΛΓΗΣΙΑ ΑΣΘΕΝΩΝ ΠΟΥ ΥΠΟΒΛΗΘΗΚΑΝ ΣΕ ΛΑΠΑΡΟΣΚΟΠΙΚΗ ΧΟΛΟΚΥΣΤΕΚΤΟΜΗ
Ελένη -Ιουλία Τατάκη1, Γεώργιος Γκαντίνας1, Κλεάνθη Μανίκα1, Άννα Θεοδώρου-Κανακάρη1, Μαρία Βουλουτάκη1, Ελένη Χρονά1, Πηνελόπη Κούκη1, Ανδρονίκη Παλγιμέζη1
1 Αναισθησιολογικό Τμήμα, Γ.Ν. Νίκαιας-Πειραιά «Ο Άγιος Παντελεήμων»
    Σκοπός: Η επίδραση της εφάπαξ χορήγησης ενδοφλέβιου μαγνησίου στο χρόνο αποδιασωλήνωσης και στις ανάγκες σε μετεγχειρητική αναλγησία, ασθενών που υποβλήθηκαν σε τακτικά χειρουργεία λαπαροσκοπικής χολοκυστεκτομής.
Υλικό & Μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε συγκριτική μελέτη σε δείγμα 25 ασθενών, ASA I-III, οι οποίοι υποβλήθηκαν σε τακτικό χειρουργείο λαπαροσκοπικής χολοκυστεκτομής. Τυχαιοποιήθηκαν σε δύο ομάδες η μία εκ των οποίων (N=19) έλαβε 2,5gr θειϊκό μαγνήσιο (30 mg/kg ιδανικού βάρους σώματος), ενώ η άλλη έλαβε φυσιολογικό ορό (N=6, control group), 15-20 λεπτά, πριν την εισαγωγή στην αναισθησία. Και για τις δύο ομάδες ακολουθήθηκε πρωτόκολλο πολυδύναμης προληπτικής αναλγησίας (preemptive multimodal analgesia) με χορήγηση τραμαδόλης 100mg, δεξκετοπροφένης 50mg (εκτός αντενδείξεων) και δεξαμεθαζόνης 8mg 15-20 λεπτά πριν την εισαγωγή στην αναισθησία, και χορήγηση παρακεταμόλης 1000mg 30 λεπτά πριν την αφύπνιση. Η διατήρηση της αναισθησίας ήταν με δεσφλουράνιο και οι διεγχειρητικές ανάγκες σε αναλγησία καλύφθηκαν με ρεμιφεντανίλη. Η χρήση του δεσφλουρανίου έγινε με βάση την τιμή του BIS (Bispectral Index) να είναι γύρω στο 50, ενώ οι ανάγκες σε αναλγησία καταγράφηκαν με τη χρήση NOL (Nociceptive Level Index). Καταγράφηκε ο χρόνος που χρειάστηκε για την αποδιασωλήνωση μετά το τελευταίο ράμμα (κατόπιν λεκτικής εντολής ανά 30sec) και οι ανάγκες των ασθενών σε πεθιδίνη μετεγχειρητικά, σύμφωνα με το VAS score.
Αποτελέσματα: . Η ανάλυση έγινε με χρήση του στατιστικού πακέτου STATA (STATA versions 13.1), με t-test και Mann - Whitney. Οι ασθενείς της ομάδας που έλαβε μαγνήσιο, χρειάστηκαν κατά μέσο όρο 4 min λιγότερα από το τελευταίο ράμμα του χειρουργείου έως την αποδιασωλήνωσή τους (p=0,004<0,05). Δεν καταγράφηκε στατιστικά σημαντική διαφορά στις μετεγχειρητικές ανάγκες σε πεθιδίνη μεταξύ των δύο ομάδων (p=0,2>0,05).
Συμπεράσματα: Η εφάπαξ προεγχειρητική χορήγηση μαγνησίου μπορεί να επιταχύνει την αποδιασωλήνωση του ασθενούς, λόγω μειωμένων αναγκών σε πτητικά, διεγχειρητικά. Επίσης, δε φαίνεται να ελαττώνει τις ανάγκες στη μετεγχειρητική αναλγησία. Απαιτείται μεγαλύτερο δείγμα ασθενών για την επιβεβαίωση των αποτελεσμάτων.
 227
   























































































   225   226   227   228   229