Page 231 - ANAESTHESIA_ABSTRACT_BOOK
P. 231

    e-Posters
SESSION 5
Σκοπός: Παρουσιάζουμε την περίπτωση ενός άρρενος 12 ετών, 51 kg, 1.65m που προσήλθε στο χειρουργείο για αποκατάσταση υποτροπιάζοντα πνευμοθώρακα δεξιά Η νοσηλεία του είχε διαρκέσει 27 ημέρες, είχαν τοποθετηθεί 2 σωλήνες θωρακικής παροχέτευσης με υποτροπιάζουσα διαφυγή αέρα. Η CT ήταν αρνητική για εμφυσηματικές φυσαλίδες και αερώδεις κύστεις και γι αυτό αποφασίστηκε θωρακοτομή και πλευροδεσία.
Παρουσίαση περιστατικού: Η διασωλήνωση απαιτούσε σωλήνα Robertshaw 32-35F. Ωστόσο τοποθετήθηκε επιτυχώς ο μοναδικός 28F που διαθέταμε (χωρίς ινοπτικό βρογχοσκόπιο που επισκευάζεται εδώ και ένα χρόνο) με άριστες χειρουργικές και αναπνευστικές συνθήκες. O υπερηχογραφικά καθοδηγούμενος παρασπονδυλικός αποκλεισμός με 20ml Ροπιβακαΐνης έγινε περί τον πλευρεγκάρσιο σύνδεσμο χωρίς να γίνει ορατή η απομάκρυνση του πνεύμονα που επιβεβαιώνει τη σωστή τοποθέτηση της βελόνας. Παρόλα αυτά ο ασθενής αισθάνθηκε πόνο πρώτη φορά αργά το βράδυ, 16 ώρες μετά τον αποκλεισμό. Η θωρακοτομή αποκάλυψε ότι παρά την αρνητική CT στην πραγματικότητα υπήρχαν εμφυσηματικές φυσαλίδες και το χειρουργείο τροποποιήθηκε σε αφαίρεση τους. Στο τέλος του χειρουργείου επιδεικνύοντας στους χειρουργούς τη διαγνωστική αξία του υπέρηχο πνεύμονα όπου διαπιστώσαμε υπολειπόμενο αέρα στο πρόσθιο άνω ημιθωράκιο, θέτοντας υποψία παραμένουσας διαφυγής. Σε 36 ώρες ο αέρας είχε απορροφηθεί πλήρως. Για μετεγχειρητική αναλγησία χρησιμοποιήθηκε μεσοπλεύρια αντλία ροπιβακαίνης (0.25mg/kg/h), η οποία ωστόσο δεν απέτρεψε τη νυχτερινή αφύπνιση λόγω μετεγχειρητικού άλγους. Επίσης συνδέθηκε PCA αντλία Μορφίνης (15γ/kg bolus, lock out 15min) την οποία εξηγήσαμε προεγχειρητικά όσο και μετεγχειρητικά, στο παιδί και τους γονείς, ωστόσο κατά την πρώτη μετεγχειρητική νύχτα, παρά τον αναφερόμενο έντονο πόνο, αποφάσισαν να μην της κάνουν χρήση. Αυτό αποκαταστάθηκε στη συνέχεια. Με όλες τις επιτυχίες και αστοχίες μας, ο ασθενής μας και η οικογένεια του έφυγαν εκφράζοντας αίσθημα ειλικρινούς εμπιστοσύνης και ικανοποίησης.
Συμπεράσματα: Το περιστατικό αυτό δοκίμασε την εμπιστοσύνη μας στην τεκμηριωμένη ιατρική καθώς οι επιτυχημένες μας επιλογές ήταν προϊόν απόκλισης από τον κανόνα, ενώ οι «ορθές» επιλογές διαψεύδονταν από την πραγματικότητα. Θα ήμασταν όμως το ίδιο αποτελεσματικοί αν δε γνωρίζαμε πολύ καλά τους «κανόνες» από τους οποίους αποκλίναμε; “Though this be madness, yet there is method in 't” όπως θα έλεγε ο Πολώνιος για τον Άμλετ. Οι θεωρητικοί των ανθρωπιστικών σπουδών παραδέχονται ότι η ιατρική βρίσκεται κάπου ανάμεσα στην επιστήμη και την τέχνη. «Η επιστήμη είναι ένα εργαλείο, παρά η ψυχή της ιατρικής». Οι φυσικοί κανόνες (όπως στη φυσική και τη χημεία) είναι απόλυτοι, αλλά οι ιατρικοί κανόνες είναι αδρές οδηγίες που συχνά αμφισβητούνται από τους ασθενείς μας και τις μοναδικές τους αντιδράσεις που ανατρέπουν το δικό μας σχέδιο δράσης. Στον αντίποδα αυτού, ο εμπειρισμός που αγνοεί την επιστημονική εξέλιξη και το “state of the art”, εγκλωβίζει το ιατρό -και κυρίως τον ασθενή -σε ένα φτωχό σε επιλογές πλαίσιο. Η ευελιξία του σημερινού αναισθησιολόγου να εξειδικεύει τις εμπεριστατωμένες κατευθύνσεις, αλλά και την εμπειρία του, στο ένα και μοναδικά άτομο που έχει να διαχειριστεί, είναι μια καθημερινή πρόκληση.
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:
1.Ofri D.The practice of medicine: neither science nor art Lancet 367(9513), P807-808, March 11, 2006 2 Miller C. Medicine is not science: guessing the future, predicting the past. J Eval Clin Pract. 2014 Dec;20(6):865-71. doi: 10.1111/jep.12197. 3. Daniel Kahneman Thinking, Fast and Slow 2011 Farrar, Straus and Giroux 4.
       P131
         THOUGH THIS BE MADNESS, YET THERE IS METHOD IN 'T
Eλεάνα Γαρίνη1, Λητώ Φλούδα1, Ιωάννης Γεωργόπουλος2, Παναγούλα Μαμμή1,
1 Αναισθησιολογικό τμήμα ΓΝ Παίδων Αγία Σοφία Αθήνα
2 Β Παιδοχειρουργική κλινική ΓΝ Παίδων Αγία Σοφία Αθήνα
     231
   





















































































   229   230   231   232   233