Page 32 - ANAESTHESIA_ABSTRACT_BOOK
P. 32

    ΠΕΡΙΛΉΨΕΙΣ ΟΜΙΛΙΏΝ
ΣΥΝΕΔΡΙΑ 6
ΌΞΥΣ ΚΑΙ ΧΡΌΝΙΌΣ ΠΌΝΌΣ
Η αντιμετώπιη του χρόνιου πόνου βασίζεται στο πολυδύναμο μοντέλο που περιλαμβάνει φαρμακευτική αγωγή, φυσικοθεραπεία, ψυχοθεραπεία,yoga ,siatsu, κλπ και επεμβατικές τεχνικές . Οι επεμβατικές τεχνικές αποτελούν βασική θεραπευτική επιλογή των πρωτοκόλλων αντιμετώπισης του πόνου .Κατατάσσονται σε ελάσσονες –βασικές (Tps και ενδαρθρικές εγχύσεις ,διαπεταλική επισκληριδιος,μεσοπλεύριοι αποκλεισμοί ) και μείζονες- προχωρημένες οι οποίες συνήθως γίνονται υπό υπερηχογραφική ή ακτινοσκοπική καθοδήγηση (διατρηματική επισκληρίδιος ,συμφυσιόλυση, επισκληριδιοσκόπηση, ραδιοσυχνότητες, σπονδυλοπλαστική , SCS,PNS,IDDS)
Η επίτευξη βέλτιστου αποτελέσματος με την εφαρμογή των επεμβατικών τεχνικών προϋποθέτει το συνδυασμό τους με άλλες θεραπείες καθώς και τη διενέργεια τους από εξειδικευμένους πιστοποιημένους και πολύ καλά εκπαιδευμένους αλγολόγους με βαθιά γνώση της ανατομίας και φυσιολογίας του χρόνιου πόνου καθώς και υψηλή επιδεξιότητα. Η διενέργεια των τεχνικών υπό ακτινοσκόπηση εξασφαλίζει τη σωστή τοποθέτηση και καθοδήγηση της βελόνας την αναγνώριση των δομών και την αποφυγή λανθασμένων και καταστροφικών εγχύσεων.
Η αναποτελεσματικότητα της τεχνικής μπορεί να οφείλεται σε κακή επιλογή των ασθενών ,μη συμμόρφωση των ασθενών στις οδηγίες και αποτυχία στη διενέργεια της τεχνικής
Ως προς το χρόνο εφαρμογής της τεχνικής νωρίτερα ή αργότερα θα πρέπει να ορίσουμε το διάστημα 2 ,3 μήνες ,6 μήνες ,1 έτος .Όπως επίσης θα πρέπει να προσδιορίσουμε το είδος των επεμβατικών τεχνικών (μείζονες –ελάσσονες) καθώς επίσης και το είδος το επώδυνου συνδρόμου.
Στη διεθνή βιβλιογραφία δεν υπάρχει ξεκάθαρη και σαφής απάντηση για το ερώτημα αυτό .Αναζητώντας κατευθυντήριες οδηγίες διαφόρων εταιρειών της τελευταίας 3 ετίας έχω να αναφέρω τα εξής .
Αρχικά υπάρχει η σύσταση οι επεμβατικές τεχνικές να εφαρμόζονται όταν έχει χορηγηθεί φαρμακευτική αγωγή και δεν έχει επιτευχτεί το επιθυμητό αποτέλεσμα ή η φαρμακευτική αγωγή δεν είναι ανεκτή από τον ασθενή λόγω ανεπιθύμητων ενεργειών .Ωστόσο οι ελάσσονες επεμβατικές όπως οι εγχύσεις Tps ή ενδαρθρικές εγχύσεις εφαρμόζονται στους ασθενείς από την 1η ή 2η επίσκεψη στο ιατρείο πόνου με την έναρξη του πόνου
Σε ότι αφορά τις μείζονες επεμβατικές τεχνικές ο χρόνος εφαρμογής εξατομικεύεται ανάλογα με το είδος του επώδυνου συνδρόμου. Ενδεικτικά θα αναφερθώ στα πιο συχνά επώδυνα σύνδρομα που είναι :
• Οσφυοϊερά ριζίτιδα
• FBSS
• Μεθερπητική νευραλγία
• Σύμπλοκο επώδυνο περιοχικό σύνδρομο (CRPS)
• Καρκινικός πόνος
• Νευροπαθητικός Πόνος
Αναφορικά με την οσφυοϊερά ριζίτιδα η σύσταση είναι να εφαρμόζονται αφού έχουν παρέλθει 4-6 εβδομάδες συντηρητικής θεραπείας .Για την οσφυοισχιαλγία που οφείλεται στο σύνδρομο αποτυχημένης χειρουργικής επέμβασης (FBSS) η χημική και η μηχανική συμφυσιόλυση θα πρέπει να γίνεται εντός εξαμήνου από την εμφάνιση των συμπτωμάτων , ενώ η διέγερση του νωτιαίου μυελού (SCS) αφού έχει παρέλθει τρίμηνο από τα εμμένοντα συμπτώματα (χρόνια οσφυαλγία).
Ως προς τη μεθερπητική νευραλγία σύμφωνα με μεγάλο αριθμό μελετών φαίνεται ότι η εφαρμογή στοχευμένης επισκληρίδιας έγχυσης τοπικού αναισθητικού με κορτικοστεροειδές (υπεροχή των παρασπονδυλικών αποκλεισμών) εντός του 1ου τριμήνου από την εμφάνιση του έρπητα ζωστήρα μειώνει δραματικά την εμφάνιση μεθερπητικής νευραλγίας ,αλλά και το ενδεχόμενο υποτροπής .
Στο σύμπλοκο επώδυνο περιοχικό σύνδρομο (CRPS) συστήνεται τα φαρμακευτικά σχήματα τα εναλλάσσονται κάθε 2 εβδομάδες εφόσον δεν υπάρχει ανταπόκριση και στη συνέχεια αν δεν υπάρχει ανταπόκριση στην από του στόματος φαρμακευτική αγωγή συστήνονται ,επισκληριδια χορήγηση κλονιδίνης ,συμπαθητικοί αποκλεισμοί και ενδοφλέβια συμπαθητική απονεύρωση ενώ η εφαρμογή SCS 12-16 εβδομάδες από την έναρξη των συμπτωμάτων .
Ο καρκινικός πόνος ο ανθεκτικός στην αναλγητική κλίμακα της WHO αποτελεί τον εφιάλτη των αλγολόγων και των ογκολόγων .Υπάρχει ισχυρή σύσταση για πρώιμη εφαρμογή επεμβατικών τεχνικών σε προσεκτικά επιλεγμένους ασθενείς ταυτόχρονα ή και πριν την έναρξη των ισχυρών οπιοειδών .
Ο αποκλεισμός του ηλιακού πλέγματος συστήνεται όταν είναι ελεύθερο νόσου. Εξασφαλίζεται με τον τρόπο αυτό καλύτερο αναλγητικό αποτέλεσμα, παράταση του χρόνου επιβίωσης και σημαντικά μικρότερος αριθμός επιπλοκών από τη νευρόλυση.
Με την πρώιμη παρέμβαση στον καρκινικό πόνο αποφεύγονται οι μεγάλες δόσεις οπιοειδών και οι ανεπιθύμητες ενέργειες από τη λήψη
       17
         ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΟΥ ΠΟΝΟΥ ΜΕ ΕΠΕΜΒΑΤΙΚΕΣ ΤΕΧΝΙΚΕΣ: ΟΣΟ ΤΟ ΔΥΝΑΤΟΝ ΓΡΗΓΟΡΟΤΕΡΑ Η ΟΣΟ ΤΟ ΔΥΝΑΤΟΝ ΑΡΓΟΤΕΡΑ;
Ειρήνη Κουρουκλή
MD, PhD, FIPP, Αναισθησιολόγος, Διευθύντρια ΕΣΥ, Γ.Ν.Α. «ΙΠΠΟΚΡΑΤΕΙΟ»
    32
    







































































   30   31   32   33   34