Page 45 - ANAESTHESIA_ABSTRACT_BOOK
P. 45

    ΠΕΡΙΛΉΨΕΙΣ ΟΜΙΛΙΏΝ
ΣΥΝΕΔΡΙΑ 9 COVID-19
Στα τέλη Δεκεμβρίου 2019 στην πόλη Wuhan της Κίνας, εμφανίστηκε συρροή κρουσμάτων πνευμονίας. Ο γιατρός Li Wenliang, παρότι οφθαλμίατρος, υπήρξε ο πρώτος που κατάλαβε ότι ένας νέος και άγνωστος φονικός ιός προκαλούσε «άτυπη πνευμονία» σε πολλούς ασθενείς που κατέληγαν στο Κεντρικό Νοσοκομείο της Wuhan. Προσπάθησε να ειδοποιήσει τις αρχές και τους συναδέλφους του για να λάβουν έγκαιρα τα κατάλληλα προληπτικά μέτρα για την αποφυγή της περαιτέρω διασποράς του ιού στην κοινότητα. Γι’ αυτόν το λόγο, κατηγορήθηκε από το κινεζικό καθεστώς για «διασπορά φημών» και δυστυχώς πέθανε και ο ίδιος σε ηλικία 34 ετών, από τη νόσο Covid-19. Λίγο πριν πεθάνει, τράβηξε μια selfie για να ευαισθητοποιήσει την κοινή γνώμη για τη μοίρα των ασθενών από το νέο κορωνοϊό. Η ανθρωπότητα οφείλει αιώνια τιμή στον γιατρό Li.
Στις 9 Ιανουαρίου 2020 οι υγειονομικές αρχές της Κίνας ανακοίνωσαν ότι πρόκειται για νέο στέλεχος κορωνοϊού (2019-nCoV), που προκαλεί τη σχετική ασθένεια που ονομάζεται coronavirus -19 (COVID-19). Στις 20 Ιανουαρίου 2020 έγινε γνωστό ότι ο ιός μεταδίδεται από άνθρωπο σε άνθρωπο. Στην Ελλάδα, λόγω της καθυστερημένης εμφάνισης των πρώτων κρουσμάτων κορωνοϊού (τέλη Φεβρουαρίου) σε σχέση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες, δόθηκε η δυνατότητα στις υπηρεσίας υγείας να προετοιμαστούν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο για την αντιμετώπιση του ιού. Σε εθνικό αλλά και παγκόσμιο επίπεδο, ο κίνδυνος αρχικά είχε υποτιμηθεί λόγω ελλιπών γνώσεων με αποτέλεσμα οι χώρες να μην έχουν προετοιμαστεί κατάλληλα για την αντιμετώπιση του ιού. Επίσης η ασάφεια που επικρατούσε εκείνο το χρονικό διάστημα σχετικά με την μεταδοτικότητα του ιού προκαλούσε άγχος, φόβο και πανικό.
Το Νοσοκομείο «ΣΩΤΗΡΙΑ» όπου εργάζομαι ως Νοσηλευτής, αντιμετώπισε από την αρχή της πανδημίας τα περισσότερα κρούσματα κορωνοϊού. Στην αρχή της πανδημίας στο Νοσοκομείο δεν παρουσιάστηκε ιδιαίτερο πρόβλημα λόγω της ύπαρξης σχεδίου έκτακτης ανάγκης από το 2017 (Contingency planning), με την ανάπτυξη όλων των κρεβατιών ΜΕΘ/ΜΑΦ και την περαιτέρω εκπαίδευση εξειδικευμένου νοσηλευτικού προσωπικού σε ΜΕΘ για την αντιμετώπιση έκτακτης ανάγκης, κάτι που αποδείχτηκε σωτήριο στην παρούσα φάση. Το ιατρονοσηλευτικό και παραϊατρικό προσωπικό στην αρχή της πανδημίας αντιμετώπισε με μεγάλο φόβο και δισταγμό τα πρώτα κρούσματα λόγω όλων των άνω προαναφερθέντων, παρότι οι περισσότεροι επαγγελματίες υγείας, λόγω της ιδιαιτερότητας του Νοσοκομείου, είχαν τη γνώση όσον αφορά την αντιμετώπιση λοιμωδών νοσημάτων. Καθώς οι εισαγωγές ασθενών με COVID-19 συνεχώς αυξάνονταν, παράλληλα αυξάνονταν και οι ανάγκες σε εξειδικευμένο προσωπικό, ιατροτεχνολογικό εξοπλισμό και Μέσα Ατομικής Προστασίας (ΜΑΠ) στα οποία υπήρξε σημαντική έλλειψη τόσο σε εθνικό όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο. Στις 31 Μαρτίου 2020, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) προειδοποίησε για παγκόσμια έλλειψη σε προστατευτικό εξοπλισμό και φαινόμενα αισχροκέρδειας στη μάχη για την καταπολέμηση του κορωνοϊού, ενώ ταυτόχρονα ζήτησε από τις εταιρείες και τις κυβερνήσεις να αυξήσουν την παραγωγή τους κατά 40%, καθώς αυξανόταν συνεχώς ο αριθμός των θυμάτων.
Όλη αυτή η κατάσταση ενίσχυε τα συναισθήματα άγχους, φόβου και πανικού σε όλους τους επαγγελματίες υγείας. Υπήρχε εμφανής ο φόβος της νόσησης των ιδίων, ο φόβος μεταφοράς του ιού στα μέλη της οικογένειας και η αίσθηση αδυναμίας του συστήματος υγειονομικής περίθαλψης να ανταποκριθεί σε αυτήν την πανδημία. Το ίδιο διάστημα η πολιτεία κάνοντας επίκληση στο συναίσθημα και τη λογική προκειμένου να εμψυχώσει το νοσηλευτικό προσωπικό, κάλεσε τους πολίτες για δημόσιο χειροκρότημα σε γιατρούς και νοσηλευτές και έταξε τη δημιουργία κλάδου νοσηλευτών για ταχύτερες προσλήψεις, ένταξη στα βαρέα και ανθυγιεινά επαγγέλματα των νοσηλευτών κ.λ.π.
Δυστυχώς τους επόμενους μήνες οι νοσηλευτές, από την ηρωοποίηση και την «κοινωνική και συναισθηματική επιβράβευση», εισέπραξαν απαξίωση, περιφρόνηση και ενοχοποίηση.
Στη συνέχεια οι νοσηλευτές, όπως και οι περισσότεροι υγειονομικοί, περίμεναν ως «μάνα εξ ουρανού» την άφιξη των εμβολίων προκειμένου να περιοριστεί αρχικά και στη συνέχεια να εξαλειφθεί η πανδημία. Δυστυχώς μία σειρά από ακατάλληλους χειρισμούς τόσο της πολιτικής ηγεσίας όσο και της επιστημονικής κοινότητας μέσω ασάφειας και παλινωδιών, οδήγησαν στη σημερινή κατάσταση, όπου σημαντικός αριθμός πολιτών είναι ανεμβολίαστος, παρατείνοντας και δυσχεραίνοντας έτσι το έργο των νοσηλευτών και των άλλων επαγγελματιών υγείας, μεταθέτοντας έτσι σε άγνωστο χρονικό ορίζοντα το τέλος της πανδημίας.
Τα πέντε σημαντικά μηνύματα που θα κρατήσω συνοψίζονται στα εξής:
1. Η υποτίμηση του κινδύνου είναι ένα από τα βασικά σφάλματα στην αντιμετώπιση έκτακτων καταστάσεων (φυσικών ή υγεινομικών). Η υποτίμηση αυτή έχει ως αποτέλεσμα την υποτίμηση του χρόνου αντιμετώπισης της κρίσης γι’ αυτό συνήθως τα χρονοδιαγράμματα που τίθενται δεν είναι ρεαλιστικά. Αυτό συνέβη και στην αντιμετώπιση της πανδημίας COVID – 19, υποτίμηση σε παγκόσμιο επίπεδο αρχικά και στη συνέχεια υποτίμηση σε εθνικό επίπεδο.
2. Η επιστημονική αλήθεια και η ιατρική δεοντολογία θα πρέπει να στρέφονται κατά της αδιαφάνειας της εξουσίας και της ιδεοληπτικής εμμονής στο ψέμα και τη συγκάλυψη και να μην υποτάσσονται σε καμία πολιτική σκοπιμότητα.
3. Ύπαρξη εφαρμόσιμου σχεδίου έκτακτης ανάγκης (Contingency planning) για το ενδεχόμενο εμφάνισης έκτακτης υγειονομικής κρίσης με συχνές ασκήσεις ετοιμότητας.
       25
         ΠΩΣ ΒΙΩΣΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ; ΠΕΝΤΕ ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΠΟΥ ΘΑ ΚΡΑΤΗΣΩ
Χρήστος Συκαράς
Νοσηλευτής, MSc, PhD©, Πρ. Τομεάρχης Χειρουργικού Τομέα Γ.Ν.Ν.Θ.Α. «Η ΣΩΤΗΡΙΑ», Προϊστάμενος Θωρακοχειρουργικής Κλινικής, Σύμβουλος Τ.Ν.Α. και Δ.Ν.Υ. ΕΣΝΕ
    45
     

















































































   43   44   45   46   47