Page 57 - ANAESTHESIA_ABSTRACT_BOOK
P. 57

    ΠΕΡΙΛΉΨΕΙΣ ΟΜΙΛΙΏΝ
ΣΥΝΕΔΡΙΑ 12 ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ
Η ειδικότητα της Αναισθησιολογίας από το παρασκήνιο είναι πλέον στο προσκήνιο της καθημερινότητας λόγω των ελλείψεων στελέχωσης σε πανελλήνιο επίπεδο. Η εξελισσόμενη πανδημία έχει αναδείξει τον πολύπλευρο ρόλο των Αναισθησιολόγων που καλούνται να έχουν ενεργό ρόλο τόσο στην περιεγχειρητική φροντίδα όσο και στην επείγουσα και εντατική ιατρική. Σε αυτή την δυναμική κατάσταση, οι «εκκολαπτόμενοι» Αναισθησιολόγοι καλούνται να θωρακίσουν την εκπαίδευση τους μέσα από το νέο πρόγραμμα ειδικότητας.
Το νέο πρόγραμμα βασίζεται στις οδηγίες του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Αναισθησιολογίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης Ειδικευμένων Γιατρών (ΕΒΑ - UEMS) τις οποίες ακολουθεί και το Ευρωπαϊκό Δίπλωμα Αναισθησιολογίας και Εντατικής Θεραπείας (EDAIC). Η εκπαίδευση χωρίζεται σε δύο κύκλους, τη Βασική Ειδίκευση που διαρκεί 2 έτη και την Ανώτερη που ακολουθεί για τα επόμενα 3 έτη. Η διάκριση αυτή μπορεί να χρησιμεύσει σαν σημείο ανατροφοδότησης για την εξέλιξη του ειδικευόμενου τόσο σε επίπεδο κέντρου εκπαίδευσης όσο και για το Κεντρικό Συμβούλιο Υγείας ώστε να πιστοποιείται η τήρηση του εκπαιδευτικού προγράμματος. Παράλληλα, η θέσπιση των υποχρεωτικών σεμιναρίων διασφαλίζει μία κοινή και ολοκληρωμένη εκπαίδευση σε θεμελιώδη αναισθησιολογικά θέματα. Ωστόσο, ο βέλτιστος προγραμματισμός και η διασφάλιση της προσβασιμότητας τους στους ειδικευόμενους αποτελεί στοίχημα εν μέσω πανδημίας.
Η έννοια του Εκπαιδευτή που αναφέρεται στο ΦΕΚ υπόσχεται τη συνολική εποπτεία στα 5 χρόνια ειδίκευσης που ιδανικά σαν ειδικευόμενοι θα θέλαμε να εναρμονίζεται με τις αρχές του mentoring (σχέση mentor – mentee). Σε συνδυασμό με τη συμπλήρωση του βιβλιαρίου εκπαίδευσης (logbook), ο μέντορας θα μπορεί να παρακολουθεί την πορεία του ειδικευόμενου και ο τελευταίος να ζητά την κατάλληλη στήριξη για την επίτευξη των στόχων του.
Θα ήταν παράλειψη να μην αναφερθεί ότι βασική προϋπόθεση για την απρόσκοπτη εκπαίδευση των ειδικευόμενων που θα συμβαδίζει με την εύρυθμη λειτουργία της Αναισθησιολογικής κλινικής, είναι η κάλυψη των κενών θέσεων ειδίκευσης. Δυστυχώς, παρά το αδιαμφισβήτητα ενθαρρυντικό ενδιαφέρον που εκφράζουν οι νέοι ιατροί, απαιτείται αρκετός χρόνος για την κάλυψη τους και αποτελεί πρώτιστο στόχο για όλους μας η εξασφάλιση άρτιας εκπαίδευσης των ειδικευόμενων που θα στελεχώσουν το ΕΣΥ του αύριο.
Κλείνοντας, η πραγματική αξιολόγηση και ανάδειξη δυνατών ή αδύναμων σημείων του νέου προγράμματος ειδικότητας θα είναι εφικτή με την επαναφορά της λειτουργίας των νοσοκομείων σε ρυθμούς προ πανδημίας. Υπό τις παρούσες συνθήκες, η κριτική τόσο του προγράμματος όσο και των νέων ειδικευόμενων θα ήταν άδικη και υποκειμενική.
       33
         ΤΟ ΝΕΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΑΣ ΣΤΗΝ ΑΝΑΙΣΘΗΣΙΟΛΟΓΙΑ: ΜΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΟΥ ΕΙΔΙΚΕΥΟΜΕΝΟΥ
Γκιουλιάβα Άννα
Ειδικευόμενη Αναισθησιολογίας, Γ.Ν.Θ. «Γ. Παπανικολάου»
    57
   






















































































   55   56   57   58   59