Page 74 - ANAESTHESIA_ABSTRACT_BOOK
P. 74

    ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΕΣ – ΚΛΙΝΙΚΕΣ ΜΕΛΕΤΕΣ
ΥΠΌΨΗΦΙΕΣ ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΓΙΑ ΒΡΑΒΕΥΣΗ
       Α5
         ΧΡΟΝΟΣ ΧΕΙΡΟΥΡΓΕΙΟΥ, ΠΕΡΙΟΧΙΚΗ ΑΝΑΙΣΘΗΣΙΑ ΚΑΙ ΛΗΨΗ ΑΝΤΙΠΗΚΤΙΚΩΝ ΦΑΡΜΑΚΩΝ ΣΕ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΜΕ ΚΑΤΑΓΜΑ ΙΣΧΙΟΥ: ΕΠΗΡΕΑΖΟΥΝ ΤΗΝ ΕΚΒΑΣΗ; Αικατερίνη Καλαμποκίνη1, Παναγιώτης Τσιασιώτης2, Μιχαήλ Τσαγκάρης1, Μαρία Τιλελή1, Γεώργιος Γάτος3, Κωνσταντίνος Κωνσταντόπουλος4, Αλέξανδρος Μακρής5
1 Ειδικευόμενος ιατρός, Αναισθησιολογικό Τμήμα, Γ.Ν. Ασκληπιείο Βούλας, Αθήνα 2 Ειδικευόμενος ιατρός, Ε ́ Ορθοπεδική Κλινική, Γ.Ν. Ασκληπιείο Βούλας, Αθήνα
3 Ειδικευόμενος ιατρός, Δ ́ Ορθοπεδική Κλινική, Γ.Ν. Ασκληπιείο Βούλας, Αθήνα
4 Διευθυντής, Αναισθησιολογικό Τμήμα, Γ.Ν. Ασκληπιείο Βούλας, Αθήνα
5 Επιμελητής Α ́, Αναισθησιολογικό Τμήμα, Γ.Ν. Ασκληπιείο Βούλας, Αθήνα
    Σκοπός: Τα κατάγματα ισχίου αποτελούν σημαντικότατο πρόβλημα δημόσιας υγείας σε ηλικιωμένους πληθυσμούς, καθώς η αυξημένη συχνότητα και η καθυστερημένη αντιμετώπισή τους, συνοδεύονται από υψηλά ποσοστά επιπλοκών και θνητότητας. Σκοπός της μελέτης μας είναι να αξιολογήσουμε, σε ασθενείς με κατάγματα ισχίου, τον αντίκτυπο του χρόνου διεξαγωγής της χειρουργικής επέμβασης και της πιθανής λήψης αντιπηκτικών φαρμάκων στη μετεγχειρητική τους πορεία και τη θνητότητα.
Υλικό & Μέθοδος: Μελετήθηκαν 252 ασθενείς, που προσήλθαν στη διάρκεια ενός έτους, στη Δ ́ και Ε ́ Ορθοπεδική Κλινική του νοσοκομείου μας, με διατροχαντήριο ή υποκεφαλικό κάταγμα ισχίου. Καταγράφηκαν τα δημογραφικά χαρακτηριστικά, η λήψη ή μη αντιπηκτικών πριν το κάταγμα καθώς και ο χρόνος επέμβασης σε σχέση με την εισαγωγή στο νοσοκομείο (< 48, 48 – 72, > 72 ώρες). Όλοι οι ασθενείς χειρουργήθηκαν υπό περιοχική αναισθησία. Συγκρίναμε το χρόνο νοσηλείας και τη θνητότητα των ασθενών ενδονοσοκομειακά, 3 και 6 μήνες μετεγχειρητικά.
Αποτελέσματα: Η μέση ηλικία των ασθενών ήταν 80 ± 8,5 έτη, με τις γυναίκες να αποτελούν το 74,6% του συνόλου. 105 ασθενείς (41,66%) λάμβαναν αντιπηκτική αγωγή, εκ των οποίων, οι 80 χειρουργήθηκαν μετά τις πρώτες 48 ώρες. Συνολικά, πέθαναν 51 ασθενείς (20,24%) εκ των οποίων οι 3 (1,19%) άμεσα μετεγχειρητικά, οι 10 (3,97%) εντός τριμήνου και οι 38 (15,08%) εντός εξαμήνου. Αξιοσημείωτο είναι ότι το 78,43% των θανόντων χειρουργήθηκαν μετά τις πρώτες 48 ώρες, ενώ το 74,51% αυτών λάμβανε αντιπηκτική αγωγή κατ ́ οίκον. Επιπρόσθετα, παρατηρήθηκε ότι και η διάρκεια νοσηλείας μετεγχειρητικά, αυξήθηκε ανάλογα με την καθυστέρηση διενέργειας του χειρουργείου (4,6 ± 0,6 έναντι 5,8 ± 0,7 ημέρες).
Συμπεράσματα: Η καθυστέρηση της χειρουργικής επέμβασης (>48 ώρες) σε ασθενείς με κατάγματα ισχίου φαίνεται ότι αυξάνει τα ποσοστά θνητότητας και το χρόνο νοσηλείας τους. Η λήψη αντιπηκτικών δεν θα πρέπει να καθυστερεί την έγκαιρη αντιμετώπιση ανάλογων περιστατικών, προκειμένου να πληρούνται τα κριτήρια χορήγησης περιοχικής αναισθησίας. Επομένως, τα άσχημα νέα είναι ότι ο χρόνος πετάει. Τα καλά νέα είναι ότι είμαστε εμείς ο πιλότος. (Michael Altshuler).
 74
    





















































































   72   73   74   75   76