Page 79 - ANAESTHESIA_ABSTRACT_BOOK
P. 79

    ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΕΣ – ΚΛΙΝΙΚΕΣ ΜΕΛΕΤΕΣ
ΥΠΌΨΗΦΙΕΣ ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΓΙΑ ΒΡΑΒΕΥΣΗ
       Α10
         ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΤΩΝ ΙΣΟΟΣΜΩΤΙΚΩΝ ΔΙΑΛΥΜΑΤΩΝ ΜΑΝΙΤΟΛΗΣ Η ΥΠΕΡΤΟΝΟΥ ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΟΥ ΟΡΟΥ 7.5% ΣΤΗ ΔΥΝΑΜΙΚΗ ΤΗΣ ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΗΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ ΣΕ ΕΠΕΜΒΑΣΕΙΣ ΥΠΕΡΣΚΗΝΙΔΙΑΣ ΚΡΑΝΙΟΤΟΜΙΑΣ
Ιωακείμ Πεζήκογλου1, Δήμητρα Χλωρού1, Αναστασία Νικοπούλου1, Νικόλαος Φόρογλου2, Γεωργία Τσαούση1
1 Κλινική Αναισθησιολογίας και ΜΕΘΑ, ΑΠΘ, Θεσσαλονίκη
2 Α’ Νευροχειρουργική Κλινική, ΑΠΘ, Θεσσαλονίκη
   Σκοπός: Η χρήση οσμωτικών παραγόντων σε επεμβάσεις υπερσκηνίδιας κρανιοτομίας αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο της νευροχειρουργικής αναισθησίας, καθώς πολύ συχνά η υποκείμενη παθολογία συνοδεύεται από εγκεφαλικό οίδημα. Η παρούσα μελέτη αποσκοπεί στην αποσαφήνιση της επίδρασης της χορήγησης ισοοσμωτικών διαλυμάτων μανιτόλης ή υπέρτονου φυσιολογικού ορού 7.5% (HΤS 7.5%) ενδοφλεβίως στη συστηματική και εγκεφαλική κυκλοφορία, καθώς επίσης και στη χάλαση του εγκεφάλου κατά τη διενέργεια επεμβάσεων υπερσκηνίδιας κρανιοτομίας.
Υλικό και Μέθοδος: Προοπτική, διπλή-τυφλή τυχαιοποιημένη μελέτη στην οποία περιλήφθησαν 47 ενήλικες ασθενείς που είχαν προγραμματιστεί για εκλεκτική υπερσκηνίδια κρανιοτομία. Οι ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν σε δύο ομάδες προκειμένου να λάβουν 30 λεπτά πριν από το άνοιγμα της σκληράς μήνιγγας είτε μανιτόλη 20% (4.6 mL/kg) ή HTS 7,5% (2 mL/kg) σε εφάπαξ ενδοφλέβια χορήγηση. Διενεργήθηκε παρακολούθηση της καρδιακής παροχής (Cardiac Output, CO), της διακύμανσης του όγκου παλμού (Stroke volume variation, SVV) και των συστηματικών περιφερικών αντιστάσεων (Systemic vascular resistance, SVR) με την εφαρμογή του ClearSight System στις ακόλουθες χρονικές φάσεις: Πριν από την έγχυση του οσμωτικού παράγοντα (T0), 15 (T15), 30 (T30), 60 (T60), 90 (T90), 120 (T120), 180 (T180), και 240 (T240) λεπτά μετά την ολοκλήρωση της έγχυσης. Στις ίδιες χρονικές φάσεις μετρούνταν και η κεντρική φλεβική πίεση (Central venous pressure, CVP) στο άπω άκρο του κεντρικού φλεβικού καθετήρα. Επιπλέον, πριν από το άνοιγμα της σκληράς μήνιγγας προσδιορίστηκαν η υποσκληρίδια πίεση (Subdural pressure, SdP) και υπολογίστηκε η αντίστοιχη πίεση άρδευσης του εγκεφάλου (Cerebral Perfusion Pressure, CPP), ενώ μετά τη διάνοιξη της μήνιγγας αξιολογήθηκε ο βαθμός χάλασης του εγκεφάλου (Brain Relaxation Score, BRS). Για την στατιστική επεξεργασία των δεδομένων εφαρμόστηκαν οι δοκιμασίες Independent T-test, General Linear Model για επαναλαμβανόμενα δείγματα και chi-square analysis.
Αποτελέσματα: Οι δύο ομάδες δε διέφεραν στατιστικά μεταξύ τους ως προς τα δημογραφικά χαρακτηριστικά των ασθενών, την παθολογία του εγκεφάλου, καθώς επίσης τη διάρκεια αναισθησίας και της χειρουργικής επέμβασης. Και στις δύο ομάδες καταγράφηκε σημαντική αύξηση του CO παροχής σε σύγκριση με την Τ0 μέχρι την χρονική φάση T30 (5±0.9 σε 5.7±1.1 L/min για μανιτόλη και 4.7±0.9 σε 5.2±1.2 L/min για HTS; p<0.001), ενώ στη συνέχεια οι τιμές της ελλατώθηκαν διατηρώντας όμως τη στατιστική τους σημαντικότητα μέχρι την ολοκλήρωση της μελέτης (p<0.05). Παρομοίως η CVP αυξήθηκε σημαντικά και στις δύο ομάδες από το Τ0 στο Τ15 (4.8±0.6 σε 6.8±0.7mmHg για μανιτόλη & 5±0.6 σε 6±0.8mmHg; p<0.05, αντίστοιχα), ενώ στη συνέχεια οι τιμές της ελλατώθηκαν στην ομάδα της μανιτόλης, ενώ στην ομάδα του HTS διατηρήθηκε στα επίπεδα της βασικής μέχρι την ολοκλήρωση της μελέτης (p<0.05). Αντιθέτως ο SVV μειώθηκε σημαντικά στο Τ15 σε σύγκριση με το Τ0 (p<0.001) και στις δύο ομάδες και παρά την σταδιακή του επάνοδο στα επίπεδα της βασικής, η τιμή του στην ομάδα του HTS στο Τ240 παρέμεινε μικρότερη από αυτή της μανιτόλης (p<0.05). Δεν διαπιστώθηκε κάποια σημαντική μεταβολή του SVR στη διάρκεια του χρόνου και μεταξύ των ομάδων.Οι SdP και CPP παρουσίασαν μια τάση βελτίωσης στην ομάδα του HTS 7.5% έναντι της μανιτόλης (5.9±3 mmHg και 72.±7.65mmHg & 7.9±4 και 68±9.7 mmHg, αντίστοιχα) η οποία ήταν στατιστικώς σημαντική μόνο για την SdP (p<0.05). Επίσης καταγράφηκε βελτίωση του BRS στην ομάδα του HTS 7.5% έναντι της μανιτόλης (απόλυτα χαλαρός εγκέφαλος 70% έναντι 52%), η οποία όμως δεν ήταν στατιστικώς σημαντική.
Συμπεράσματα: Από τα δεδομένα της παρούσας μελέτης προκύπτει ότι η εφαρμογή του HTS 7.5% προκαλεί παρόμοιες- αλλά πιο παρατεταμένης διάρκειας - μεταβολές των αιμοδυναμικών παραμέτρων της συστηματικής κυκλοφορίας με συνοδό τάση βελτίωσης της αιμοδυναμικής της εγκεφαλικής κυκλοφορίας και της χάλασης του εγκεφάλου σε σύγκριση με την ισοοσμωτική δόση μανιτόλης 20%, κατά τη διενέργεια επεμβάσεων υπερσκηνίδιας κρανιοτομίας.
 79
   






















































































   77   78   79   80   81