Page 86 - ANAESTHESIA_ABSTRACT_BOOK
P. 86

    ΒΉΜΑ ΕΙΔΙΚΕΥΟΜΕΝΏΝ
ΥΠΌΨΗΦΙΕΣ ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΓΙΑ ΒΡΑΒΕΥΣΗ
       Β7
         ΔΙΕΓΧΕΙΡΗΤΙΚΗ ΘΡΟΜΒΟΛΥΣΗ ΓΙΑ ΠΙΘΑΝΗ ΠΝΕΥΜΟΝΙΚΗ ΕΜΒΟΛΗ ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΕΚΤΟΜΗΣ ΘΥΜΩΜΑΤΟΣ ΜΕ ΜΟΝΙΜΗ ΜΕΤΕΓΧΕΙΡΗΤΙΚΗ ΤΥΦΛΩΣΗ
Γεώργιος Παπαστρατηγάκης1, Γεώργιος Στεφανάκης1, Βασιλεία Νύκταρη1,2, Περικλής Βασιλός1, Εμμανουέλα Κουτουλάκη1, Αλεξάνδρα Παπαιωάννου1,2
1 Αναισθησιολογική Κλινική, Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Ηρακλείου, Ηράκλειο 2 Ιατρική Σχολή, Πανεπιστήμιο Κρήτης, Ηράκλειο
    Σκοπός: Η παρουσίαση της κλινικής διαχείρισης ασθενούς με διεγχειρητική μαζική πνευμονική εμβολή κατά την εκτομή μάζας μεσοθωρακίου.
Παρουσίαση Περιστατικού: Ασθενής 48 ετών προσήλθε για εκτομή ευμεγέθους θυμώματος με πρόσφυση σε δομές του μεσοθωρακίου και διηθηση μεγάλων αγγείων. Μετά από χημειοθεραπεία το μέγεθος της μάζας και το σύνδρομο άνω κοίλης φλέβας είχαν βελτιωθεί. Από το αναμνηστικό αναφέρονταν σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2, υπερτροφία αριστερής κοιλίας με καλή συστολική λειτουργία και ιστορικό καπνίσματος. Η εισαγωγή στην αναισθησία και η ενδοτραχειακή διασωλήνωση ήταν ανεπίπλεκτες. Διεγχειρητικά έγιναν αρκετοί χειρουργικοί χειρισμοί σε μεγάλα αγγεία. Αρχικά, απολινώθηκε η αριστερή βραχιονοκεφαλική φλέβα χωρίς αιμοδυναμικές επιπτώσεις. Έπειτα από χειρισμούς στην άνω κοίλη φλέβα, ο ασθενής παρουσίασε αιμοδυναμική αστάθεια, που συνέπεσε χρονικά με απώλεια μικρού όγκου αίματος. Δεδομένου ότι δεν υπήρξε ανταπόκριση στη χορήγηση υγρών και αγγειοσυσπαστικών και βάσει μετρήσεων της καρδιακής παροχής θεωρήθηκε ότι η αστάθεια οφειλόταν σε δυσλειτουργία της δεξιάς κοιλίας. Επιπλέον, με γνώμονα το ιστορικό, τη φύση της επέμβασης, την παρατηρούμενη ελάττωση του ETCO2 και την αύξηση του νεκρού χώρου τέθηκε η υποψία πνευμονικής εμβολής. Άμεσα συγκροτήθηκε διεπιστημονική ομάδα, που, παρά το μη διαγνωστικό υπερηχοκαρδιογράφημα, λόγω της εξαιρετικά υψηλής ανάγκης για ινότροπη υποστήριξη, αποφάσισε τη διενέργεια θρομβόλυσης διεγχειρητικά,. Η επακόλουθη κλινική βελτίωση επιβεβαίωσε τη διάγνωση. Κατά την αφύπνιση του ασθενούς στη μονάδα εντατικής θεραπείας παρατηρήθηκε αμφοτερόπλευρη τύφλωση και πάρεση φρενικού νεύρου.
Συμπέρασμα: Η διεγχειρητική μαζική πνευμονική εμβολή αποτελεί οντότητα, που απαιτεί σύνθετη κλινική σκέψη για τη διάγνωση και την αντιμετώπισή της, καθώς εμφανίζεται με μη ειδικά σημεία. Η σύνθετη κλινική σκέψη προϋποθέτει τη συλλογή και επεξεργασία διαφόρων πληροφοριών και νοητική εγρήγορση, ώστε να μη χαθούν αυτές οι πληροφορίες εν μέσω άλλων γεγονότων που εξελίσσονται ταυτόχρονα. Οι παρεμβάσεις πρέπει να εξατομικεύονται, όπως και για κάθε απειλητική για τη ζωή κατάσταση, και μια φαινομενικά «τολμηρή» προσέγγιση μπορεί να αποδειχθεί σωτήρια, όπως στην περίπτωση του συγκεκριμένου ασθενούς.
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:
1. Cox JC, Jablons DM. Operative and Perioperative Pulmonary Emboli. Thorac Surg Clin. 2015 Aug;25(3):289-99. doi: 10.1016/j.thorsurg.2015.04.010.
2. Mao Y, Wen S, Chen G, Zhang W, Ai Y, Yuan J. Management of Intra-operative Acute Pulmonary Embolism during General Anesthesia: A Case Report. BMC Anesthesiol. 2017 May 26;17(1):67. doi: 10.1186/s12871-017-0360-0.
3. Condliffe R, Elliot CA, Hughes RJ, Hurdman J, Maclean RM, Sabroe I, Van Veen JJ, Kiely DG. Management Dilemmas in Acute Pulmonary Embolism. Thorax. 2014 Feb;69(2):174-80. doi: 10.1136/thoraxjnl-2013-204667.
 86
    




















































































   84   85   86   87   88