Page 90 - ANAESTHESIA_ABSTRACT_BOOK
P. 90

    ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΕΣ ΔΉΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ
       Δ3
         ΣΥΓΚΡΙΣΗ ΔΥΟ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΩΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΩΝ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗΣ ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΔΙΑΚΟΛΠΙΚΗΣ ΩΟΛΗΨΙΑΣ: ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ ΠΡΟΠΟΦΟΛΗΣ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΚΒΑΣΗ ΤΗΣ ΕΞΩΣΩΜΑΤΙΚΗΣ ΓΟΝΙΜΟΠΟΙΗΣΗΣ: ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ ΚΟΟΡΤΙΑ ΜΕΛΕΤΗ Παρασκευή Ματσώτα1, Τατιάνα Σιδηροπούλου1, Τερέζα Βράντζα2, Μαρία Μπουτσίκου3, Έλενα Μιντβίγκι1, Χαράλαμπος Συριστατίδης2
1Β’ Πανεπιστημιακή Κλινική Αναισθησιολογίας, Ιατρική Σχολή, ΕΚΠΑ, ΠΓΝ «ΑΤΤΙΚΟΝ, Αθήνα
2 Μονάδα Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής, Γ’ Μαιευτική & Γυναικολογική Κλινική, Ιατρική Σχολή, ΕΚΠΑ, ΠΓΝ «ΑΤΤΙΚΟΝ, Αθήνα 3 Καρδιολογικό Τμήμα, Mediterraneo Hospital, Αθήνα
    Σκοπός: Στη διεθνή βιβλιογραφία υπάρχουν αντιφατικά δεδομένα σχετικά με την επίδραση των χορηγουμένων αναισθητικών παραγόντων κατά τη διάρκεια της διακολπικής ωοληψίας στην έκβαση της εξωσωματικής γονιμοποίησης (invitro fertilization, IVF), αν και η ενσυνείδητη καταστολή με τη χρήση ρεμιφεντανίλης δεν φαίνεται να επηρεάζει αρνητικά την έκβαση.1 Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η σύγκριση της επίδρασης δύο διαφορετικών χορηγούμενων σχημάτων ενσυνείδητης καταστολής κατά τη διάρκεια της διακολπικής ωοληψίας στη συνολική κατανάλωση προποφόλης (χορηγούμενη ως δόση διάσωσης) και στην έκβαση της εξωσωματικής γονιμοποίησης.
Υλικό & Μέθοδος: Στη μελέτη συμπεριλήφθηκαν 72 γυναίκες 25-45 ετών που υποβλήθηκαν σε ωοληψία με χορήγηση ενσυνείδητης καταστολής. Οι γυναίκες διαχωρίσθηκαν τυχαία σε 2 ομάδες: ομάδα μελέτης (χορηγήθηκε δεξμεδετομιδίνη 1 γ/kg/h και φεντανύλη 100γ iv) και ομάδα ελέγχου (χορηγήθηκε ρεμιφεντανίλη 0.2 γ/kg/min και μιδαζολάμη 1mg iv). Και στις δύο ομάδες, σε περίπτωση μη συνεργασίας της γυναίκας, χορηγούταν προποφόλη σε εφάπαξ δόσεις διάσωσης [η 1η δόση (1 mg/kg) και όλες οι επόμενες (0.5 mg/kg)] και καταγράφονταν η συνολική της δόση. Καταγράφονταν επίσης, τα δημογραφικά στοιχεία των γυναικών, ο τύπος της υπογονιμότητας και το πρωτόκολλο θεραπείας, καθώς και οι αιμοδυναμικοί παράμετροι, το SPO2, οι ανεπιθύμητες ενέργειες & συμβάματα (απόφραξη αεραγωγού, ανάγκη υποβοηθούμενου αερισμού, rigidity, υπόταση, βραδυκαρδία), η ποιότητα & ο χρόνος ανάνηψης των γυναικών (κλίμακα ΟΑΑ/S), η μετεγχειρητική ναυτία & έμετος, τo Post Anesthesia Discharge Score, η συνολική ικανοποίηση των γυναικών & του γυναικολόγου όσον αφορά στην αναισθησιολογική τεχνική και η IVF έκβαση (αριθμός των ωαρίων που ελήφθησαν, ρυθμός γονιμοποίησης, ποσοστό ωρίμανσης, ποιότητα εμβρύων ανά ασθενή την ημέρα 2 ή ημέρα 3, ποσοστό βιοχημικής & κλινικής εγκυμοσύνης και ποσοστά γεννήσεων). Η πρωτεύουσα καταληκτική παράμετρος της μελέτης ήταν η συνολική κατανάλωση της προποφόλης και ο ρυθμός γονιμοποίησης. Στις δευτερεύουσες παραμέτρους περιλαμβάνονταν οι υπό μελέτη αναισθησιολογικοί παράμετροι και παράμετροι της IVF έκβασης. Οι συγκρίσεις μεταξύ των δύο ομάδων έγιναν με το Student’s t-test ή το Mann– Whitney U test για τις συνεχείς μεταβλητές και το Fisher exact test για τις κατηγορικές μεταβλητές, αντίστοιχα. Όλες οι στατιστικές δοκιμασίες ήταν δύο όψεων και η στατιστική σημαντικότητα ορίστηκε στο p<0.05.
Αποτελέσματα: Στην ομάδα μελέτης βρέθηκε μια σημαντική αύξηση της κατανάλωσης προποφόλης συγκριτικά με την ομάδα ελέγχου (77.0 ± 10.6 mg vs 12.1 ± 6.1; p<0.001), αλλά οι ρυθμοί γονιμοποίησης ήταν παρόμοιοι (p=0.469). Σχετικά με τις δευτερεύουσες αναισθησιολογικές παραμέτρους, δεν βρέθηκαν διαφορές μεταξύ των δύο ομάδων εκτός από τα post anesthesia discharge scores, τα οποία ήταν καλύτερα στην ομάδα ελέγχου [15.0 (13.5 min) vs 5.0 (10.0 min), p=0.028]. Επίσης, δεν βρέθηκε διαφορά στη συνολική ικανοποίηση των γυναικών & του γυναικολόγου όσον αφορά την εφαρμοζόμενη τεχνική καταστολής, ενώ παρατηρήθηκαν υψηλά ποσοστά ικανοποίησης και με τις δύο τεχνικές. Σχετικά με τις δευτερεύουσες IVF παραμέτρους, διαφορά βρέθηκε μόνον ως προς την ποιότητα των εμβρύων στην εμβρυομεταφορά, δεδομένου ότι στην ομάδα μελέτης παρατηρήθηκε υψηλότερη ποιότητα την ημέρα 3 συγκριτικά με την ομάδα ελέγχου (p=0.040).
Συμπεράσματα: Η χρήση της δεξμεδετομιδίνης κατά τη διάρκεια της διακολπικής ωοληψίας συσχετίστηκε με υψηλότερη κατανάλωση προποφόλης ως δόση διάσωσης σε σύγκριση με τη ρεμιφεντανίλη αλλά με παρόμοια ποσοστά γονιμοποίησης και υψηλότερη ποιότητα των παραγόμενων εμβρύων. Και οι δύο τεχνικές ενσυνείδητης καταστολής παρείχαν ασφαλείς και ικανοποιητικές συνθήκες επιτέλεσης της διακολπικής ωοληψίας και συνοδεύτηκαν από αυξημένη συνολική ικανοποίηση των γυναικών και του γυναικολόγου.
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:
1. P Matsota, E Kaminioti, G Kostopanagiotou. Anesthesia Related Toxic Effects on In Vitro Fertilization Outcome: Burden of Proof. BioMed Res Int 2015;2015: 475362.
 90
    






















































































   88   89   90   91   92